18 июл. 2010 г.

Яшәү дәрте кайтсын яңадан

Бүген сине якын дустың сатты,
Җитмәсә, эш комга терәлде.
Бер-бер артлы кара полосалар
Суырып кына тора җегәрне.

Бүген сиңа күкнең йөзе кургаш,
Томан баскан бөтен дөньяны.
Җаның әрнеп, пыскып яткан мәлдә
Кемнән көтәсең син файданы?

Бүген синең сөйгән ярың өзде
Иң саф, нечкә күңел хисләрен.
Ул борылып карамаса бүтән,
Җир тырмашмас өчен нишләрсең?

Өметсезлек биләп алган чакта
Өзә күр син кара чылбырны.
Рух ныклыгын бер йодрыкка төйнәп
Кабат тергез әле шул утны!

Югалтулар котылгысыз икән –
Алар өчен ятма үртәлеп.
Начарлыкны җиңәр көчең булса
Үзгәртергә тап бер әмәлен.

Бирешмә син язмыш давылына,
Ярдәм һәм көч сора Ходайдан!
Кичә яшьнәп яңгыр койган иде,
Бүген инде кояш елмайган!

Фәрештәләр ярдәм итсен сиңа,
Яшәү дәрте кайтсын яңадан!

Комментариев нет:

Отправить комментарий